Aanraak-experiment

Steve Munroe

Hier is een experiment dat voortvloeit uit het prachtige werk van Douglas. Niet alleen 'nemen wij de verschijningsvorm aan' van wat we zien en horen, maar ook 'nemen we de structuur aan' van alles wat wij aanraken, zoals we kunnen zien wanneer we dit korte experiment doen:

Steek je wijsvinder naar voren. Raak nu met je vinger een voorwerp of oppervlak aan dat vlakbij is. Het kan van alles zijn - de stoel, het tapijt, je kleren, dat maakt niet uit.

Wat raak je nu aan, wat ervaar je?

Kun je zeggen dat je het topje van jouw vinger voelt en tegelijk het voorwerp dat je aanraakt? Of doet zich hier in feite slechts één sensatie voor, dat van het voorwerp dat wordt aangeraakt? Bijvoorbeeld de structuur van je kleren, of de gladheid van het hout? Is het eigenlijk niet zo, dat het topje van je vinger op magische wijze is veranderd in het voorwerp dat je aanraakt? Jouw vingertopje is dat object! Jouw vingertopje moet leeg van zichzelf zijn, zodat het vol kan zijn van de structuur van dat voorwerp. In feite geldt datzelfde voor de huid over je hele lijf, en natuurlijk voor al jouw zintuigen.

Dus een andere manier om onze ware natuur te omschrijven, is: leegte waarin de wereld plaatsvindt.