De Hoofdloze Cirkel

Ga met een aantal vrienden in een cirkel staan - met pakweg 3 tot 10 vrienden. Sla je armen om elkaars middel zodat je dicht bij elkaar staat, en kijk naar beneden. Daar zie je een cirkel van lichamen. Ze verschillen duidelijk allemaal van elkaar, en ieder lichaam neemt zijn eigen ruimte in. Ze smelten niet samen in een soort van 'eenheid'. Ieder lichaam daar heeft een naam, een achtergrond, een verleden, een leeftijd, een nationaliteit enzovoort. Daarbeneden zijn wij van elkaar gescheiden.

Richt je aandacht op jouw eigen lichaam - boven de borst verdwijnt het in Niet-iets.

Merk vanuit ditzelfde standpunt op dat ook de ander lichamen boven borsthoogte verdwijnen - in hetzelfde Niet-iets waarin jouw lichaam verdwijnt.

Hierboven zijn niet meerdere Niet-ietsen, maar slechts één. Hier in deze onbegrensde ruimte zijn geen scheidslijnen, geen naamplaatjes, niet het kleinste beetje Niet-iets dan van 'mij' of van 'jou' zou zijn. Hier zijn wij ongedeeld één.

Het naamloze bewustzijn hierboven bevat al die verschillende lichamen. Zij verdwijnen allemaal in, of komen tevoorschijn uit, deze Ene die geen naam heeft.

Terwijl je naar beneden kijkt, neemt ieder van ons een eigen, uniek standpunt in, onze eigen gedachten en gevoelens. Ik heb geen idee wat jij nu denkt of wat jouw verleden is. Misschien weet ik jouw naam niet eens. maar ik kan zien wie jij werkelijk bent - hier bovenaan de cirkel.

Hier bovenaan lossen al onze verschillen op, alle afscheiding is verdwenen - zonder al die verschillen daar beneden teniet te doen. De ruimte hierboven biedt plaats aan ieder individueel standpunt.

De Hoofdloze Cirkel is een ronde tempel. De lichamen vormen de muren, als zuilen. maar deze tempel is een ru�ne - het dak is er in zijn geheel afgeblazen. De tempel staat totaal open voor de hemel - de lucht is volkomen helder. Een onbegrensd luchtruim. Jij bent die oneindige lucht - de hemel van het Zijn.

Wie is degene die nu naar beneden kijkt?

Kijkend naar de Kijker kom ik thuis in wie ik werkelijk ben, de Ene die geen grenzen heeft, en ik ontdek dat deze Ene ruimte biedt aan iedereen. Daar beneden in de cirkel ben ik er één van de velen - anderen staan aan weerszijden van mij, tegenover mij, los van mij, of misschien dicht tegen mij aan. Maar hier, boven borsthoogte, bestaan geen anderen. Alle verdeling is geheeld, alle afscheiding overwonnen.

Hier, naar beneden kijkend en iedereen omvattend, is de Ene die in alle wezens leeft. Jij bent die Ene.