Inleiding door Richard Lang
Algemene Inleiding.
De methode van zelf-onderzoek, wat men soms 'Hoofdeloosheid' noemt of ook: 'Zien wie je werkelijk bent' (kortweg 'Zien') komt van de Engelse filosoof en begeleider van workshops Douglas E. Harding (geboren in 1909). Deze hedendaagse benadering suggereert dat het mogelijk is om hier en nu te zien wie je werkelijk bent. Daartoe worden eenvoudige, maar diepe bewustwordings-oefeningen aangeboden, die rechtstreeks leiden naar dit Zien in jezelf.
Achtergrond.
Toen D.E.Harding in de jaren dertig zich deze vraag "Wie ben ik?" stelde, realiseerde hij zich dat wat hij was voor anderen, hoe hij er dus uitzag, volledig afhing van de afstand waarop die anderen zich bevonden.Op een paar meter afstand zag hij er als een menselijk wezen uit, maar als de ander dichterbij kwam vond hij alleen nog een oog, of cellen, of nog dichter: moleculen, atomen, elektronen en zo verder tot er praktisch niets meer overbleef. Omgekeerd: als de ander van hem wegging, terwijl hij steeds naar hem bleef kijken, verloor hij als externe waarnemer op een bepaald moment zijn menselijke vorm, die oploste in de mensheid, in het leven, in de planeet, het zonnestelsel, de melkweg.
De kaart die Harding van zichzelf tekende zag er dus uit als een ui met
vele lagen. De menselijke laag lag, gezien vanuit het centrum, zowat halfweg.
De vraag die Harding zich stelde werd dan: wie of wat bevindt zich in het centrum? Deze vraag was voor hem van vitaal belang, te meer daar hij, als soldaat in Indië tijdens de tweede wereldoorlog, onder voortdurende bedreiging van een invasie vanuit het oosten leefde; vooraleer te sterven wou hij toch te weten komen wie hij werkelijk was.
Uiteindelijk kreeg hij een antwoord op deze vraag niet door na te denken maar door te kijken. Dit moment heeft hij beschreven in zijn boek 'On Having No Head" (Arkana) (Ned. vert.: Leven zonder hoofd" - Altamira). Eigenlijk realiseerde hij zich het simpele feit dat, terwijl hij zijn armen, benen en romp kon zien, zijn hoofd voor altijd onzichtbaar was. Van waaruit hij keek was hij hoofdeloos. Op de plaats van zijn hoofd was er niets heldere ruimte, leegte. En in deze ruimte was de wereld. Hij had 'zijn hoofd verloren en een wereld gewonnen'.
Deze ervaring komt overeen met wat in andere tradities 'Bevrijding' genoemd wordt, of 'Verlichting', of het 'zien van God', of de 'Leegte'.
Nadien schreef Harding hier een opmerkelijk boek over ('The Hierarchy of Heaven and Earth', 1952, met voorwoord van C.S.Lewis) die deze ervaring plaatst in de context van moderne en traditionele wereldbeelden. Het maakt dit zien ook zinvol vanuit het standpunt van de huidige wetenschap. Het is een hedendaagse kaart van onze plaats in het universum. Verder ontwierp Harding bewustzijns-oefeningen of "experimenten", met als doel de waarheid van dit inzicht te testen.
Open voor de Bron. Een selectie uit het werk van Douglas E. Harding. Samengesteld door Richard Lang. www.samsarabooks.com